Miskraam – Verlies van het ongeboren kind
Je wereld lijkt inéén te zijn gestort. Alle dromen spatten uit elkaar. Waarom ik, wat heb ik verkeerd gedaan, is het eerste waar je aan denkt. Een stukje ongeloof, verdriet en misschien wel woede gaat er door je heen. Je kindje is er niet meer.
Een miskraam?
Miskraam, is het laatste waaraan je denkt als je hoort dat je zwanger bent. Gemiddeld één op de tien zwangerschappen beëindigen helaas met miskraam. Bloedverlies in de eerste drie cruciale maanden van de zwangerschap kan een teken zijn van een miskraam. Een miskraam in de eerste drie maanden van de zwangerschap heeft in de meeste gevallen te maken met het vrucht, dat niet goed gesetteld of genoeg ontwikkeld is. Er is hier geen specifiek reden voor. Ondanks dat men zegt dat wanneer de eerste drie maanden voorbij zijn er geen gevaar meer dreigt, kunnen miskramen ook na de derde maand van de zwangerschap voorkomen. Het is erg van belang, dat je pijn in de onderbuik en bloedverlies niet onderschat. Af en toe een extra controle door uw verloskundige en of een echo door uw gynaecoloog kan geen kwaad.
Soms blijkt uit zo een echo helaas dat er geen hart actie meer is. Dan wordt u doorverwezen naar een tweede echo om dit te bevestigen. Als het eenmaal bevestigt is, krijgt de moeder de keuze om te wachten op een spontane miskraam of, afhankelijk van de periode van de zwangerschap, een curettage of een opgewekte bevalling. Bij zwangerschappen na de 20 weken is curettage wettelijk verboden, dus ook in geval van een overleden vrucht. De bevalling wordt opgewekt. Als de ouders van het doodgeboren kindje een onderzoek wensen, wordt er sectie op uitgevoerd en wordt er onderzoek gedaan naar eventuele aanleidingen tot de miskraam.
Het rouwproces na de miskraam
Hierna begint het rouwproces. Voor iedereen is dit anders. Je krijgt meestal te horen, dat je als moeder hier niets aan had kunnen veranderen en dat het vooral niet jou schuld is. De meeste moeders voelen zich erg schuldig, verdrietig en ongehoord. Voor de buitenwereld gaat het leven door en meestal begrijpen ze de grote pijn van de ouders niet. Het verlies van een ongeboren kind is een grote gebeurtenis binnen het gezin en moet verwerkt worden. Praat er vooral over met je partner en probeer het niet weg te stoppen. Je bent zwanger geweest en bent vooral moeder. Geef jezelf de ruimte en de tijd om het te verwerken en geef je kind een plekje.
Veel sterkte!
