Depressiviteit in de praktijk

Frits (57 jaar en gelukkig getrouwd met zijn iets jongere vrouw Loes) is jarenlang ernstig depressief geweest. Tegenwoordig heeft hij de depressies – ook dankzij de juiste medicatie – onder controle. Op deze pagina vertelt Frits zijn verhaal.

Depressie en depressiviteit

Als je gaat schrijven over het onderwerp depressiviteit lijkt het mij goed om onderscheid te maken tussen depressie en depressiviteit. Hierbij zie ik een depressie als een gemoedstoestand die net als in de weerkunde weer over gaat, terwijl depressiviteit een meer blijvend karakter heeft.

Mijn depressie lag denk ik een beetje tussen deze beide begrippen in. Vrij kort voordat ik hier last van kreeg zijn mijn vader en een zus overleden. Deze gebeurtenissen hebben echter op het moment zelf geen grote impact gehad op mijn gevoelsleven.

Toch zou het onbewust wel bijgedragen kunnen hebben aan de situatie die mij overviel. Ik zeg ‘overviel’, omdat ik het ook werkelijk zo heb ervaren. Zonder dat er een aanwijsbare oorzaak voor was, merkte ik dat ik steeds lustelozer werd. De belangstelling voor wat er om me heen gebeurde, ebde als het ware langzaam weg – of het nou op mijn werk was of in de thuissituatie. Alles was me op dat moment te veel. Heel wat nachten werd ik nat van het zweet om een uur of vier wakker en kon ik onmogelijk meer in slaap komen.

Knoop in mijn hoofd

Ondanks die situatie heb ik nog een hele tijd geprobeerd om toch op tijd op te staan en om zeven uur op de fiets te stappen naar mijn werk. Na een tijdje merkte ik wel dat dit niet meer vol te houden was. Het lukte nauwelijks om me op mijn werk te concentreren; je merkt op den duur ook dat je deze situatie voor je collega’s niet langer kunt verbergen. Aanvankelijk heb ik me de eerste weken een aantal keren ziek gemeld in de hoop door rust weer wat op te knappen. In de praktijk hielp dit echter niet. Het lukte mij ook niet om onder woorden te brengen wat me dwars zat; het voelde als een onontwarbare knoop in mijn hoofd waar je enorm moe van wordt en waardoor je steeds verder in de put raakt. Ik was hierdoor ook absoluut niet in staat om iets te gaan doen of een klus aan te pakken die enige afleiding zou kunnen geven.

Afwas

Na een aantal weken zat er niets anders op dan mij ziek te melden. Het liefst bleef ik ’s morgens op bed liggen in de hoop even nergens aan te hoeven denken. Dit hielp natuurlijk niet en van echt slapen kwam meestal niets terecht. In die periode vermeed ik ook het liefst ieder contact met de buitenwereld; ik wilde ook absoluut niet met derden over mijn depressie praten.

De afwas doen, voor een boodschapje naar de stad – het kostte me veel energie die ik nauwelijks op kon brengen. Toen ik op een gegeven moment mijn vrouw vertelde dat ik geen idee had hoe ik van mijn werk weer thuisgekomen was, heeft zij diezelfde dag het initiatief genomen om een afspraak met de huisarts te maken. Op zijn advies hebben we wel een aantal gesprekken gehad met een deskundige. Een heel aardige man, maar hij heeft in mijn beleving weinig bij kunnen dragen aan het herstel van mijn depressiviteit. Het gebruik van bepaalde medicijnen heeft wel resultaat opgeleverd. Na verloop van een aantal maanden heb ik op eigen houtje het gebruik van medicijnen stopgezet, maar dat is me slecht bekomen. Bij mij was een goed gekozen medicijn noodzakelijk, en tot op vandaag heeft het z’n effectiviteit bewezen.

Vrouw

Heel belangrijk is de rol van mijn vrouw geweest; naast de medicatie is zij van doorslaggevende betekenis geweest in het weer normaal kunnen functioneren. Dankzij haar van nature opgewekte karakter wist zij goed om te gaan met deze ook voor haar heel vervelende situatie. Ze zei hierover: ‘Je moet jezelf als echtgenote helemaal weg kunnen cijferen. Omdat je van je man houdt, voel je vooral medelijden. Jij mag proberen er helemaal voor hem te zijn, maar stel je er op in dat je hier niets voor terug krijgt. Probeer ondank tegenstribbelen de situatie de baas te blijven. Met een smoesje gaf ik bijvoorbeeld aan dat de donsdeken gelucht moesten worden; ‘Ga jij even douchen, dan drinken we daarna een kop koffie.’ Houd in de gaten dat je man goed blijft eten, let er op dat hij z’n medicijnen en vitaminen op tijd inneemt, maar vooral: houd van hem door dik en dun.’

Nog een tip voor iemand die depressief is: Verras je echtgeno(o)t(e) die het echt niet makkelijk heeft eens met een bloemetje!