Hoe ziet de toekomst er voor een autist uit?

Het zal voor een autist moeilijk, maar niet onmogelijk zijn zich in een steeds veranderende wereld staande te houden. In het algemeen zijn er een paar aspecten van belang als het gaat om de toekomst van iemand met autisme: het verstandelijk niveau, de taalontwikkeling en de begeleiding. Hoe beter deze drie zaken ontwikkeld zijn, des te rooskleuriger de toekomst.

Toekomst van een autist hangt af van de omgeving

Het is van belang dat een autist een netwerk om zich heen heeft dat hem de mogelijkheden geeft zich te ontwikkelen. Zo’n netwerk kan bestaan uit een mentor, ouders, buren, vrienden, een begeleider op het werk (jobcoach) en een therapeut.

Vooral relaties zullen voor iemand met een stoornis uit het autisme spectrum lastig zijn wanneer het gaat om zaken als elkaar aanvoelen, elkaar begrijpen, gevoelens onder woorden durven en kunnen brengen, de ander troosten als die zich naar voelt, met spanningen omgaan en nee durven zeggen.

Misschien is de moeilijke zoektocht naar het vinden van een partner en het onderhouden van een liefdesrelatie nog wel van minder belang dan andere relaties, zoals familiecontacten, vrienden, buren en lotgenoten.

Werkmogelijkheden in de toekomst

Op het gebied van werk komen de nadelen van autisme om de hoek kijken. Sommige banen zullen voor een autist niet zijn weggelegd vanwege zijn stoornis; zo zal een drukke baan achter de kassa bij een supermarkt – waar de omgeving continu verandert – ongetwijfeld problemen opleveren.

Ook een baan als bijvoorbeeld ‘razende reporter’ is niets voor een autist. Hij is juist gebaat bij een vaste werkomgeving en vaste patronen. Dat is vertrouwd en geeft een autist een veilig gevoel.

Aan het werk met een autist

Een autist kan op zijn werk tegen verschillende problemen aanlopen. Allereerst is het belangrijk dat zo iemand op zijn houding let en gemotiveerd overkomt, iets wat van nature niet zijn uitstraling is. Omdat soepele communicatie niet direct het sterkste punt is van een autistisch iemand, verdient ook het contact met collega’s extra aandacht.

Daarnaast is het belangrijk dat een autist zich traint om dóór te gaan, ook als het even tegenzit, en niet het bijltje er bij de minste of geringste tegenslag bij neergooien.

Geschreven door Wilfred Hermans